İngiliz Şair ve Hatip George Herbert’in Vefatı

George Herbert, 17. yüzyıl İngiliz edebiyatının ve Anglikan Kilisesi'nin en saygın figürlerinden biridir. Galler kökenli asil bir aileden gelen Herbert, Cambridge Üniversitesi'nde üstün başarılar sergilemiş ve üniversitenin 'Public Orator' (Kamu Hatibi) unvanını alarak dönemin siyasi ve akademik çevrelerinde önemli bir yer edinmiştir. Gençlik yıllarında parlamentoda parlak bir kariyer yapması beklenirken, derin bir ruhani dönüşüm yaşayarak kendisini dine adamıştır.

Metafizik şiir akımının öncülerinden biri kabul edilen Herbert, eserlerinde hırslı bir entelektüel ile mütevazı bir din adamı arasındaki içsel çatışmaları ustalıkla işlemiştir. Ölümünden hemen önce yayımlanması için dostu Nicholas Ferrar'a gönderdiği 'The Temple' (Tapınak) adlı eseri, Hristiyanlık inancının karmaşıklığını, bireyin Tanrı ile olan gelgitli ilişkisini ve ibadetin estetiğini lirik bir dille ele alır. Şiirlerinde kullandığı özgün metaforlar ve 'somut şiir' olarak adlandırılan görsel biçim denemeleri, onu döneminin ötesine taşımıştır.

1633 yılında, henüz 39 yaşındayken tüberküloz nedeniyle vefat eden Herbert, ardında hem edebi hem de ruhani bir miras bırakmıştır. Yaşamının son yıllarını Bemerton'da küçük bir köyün papazı olarak geçiren şair, sadeliği ve dindarlığıyla 'Kutsal George Herbert' olarak anılmaya başlanmıştır. Eserleri, dilin yaratıcı kullanımı ve manevi derinliğiyle kendisinden sonra gelen Henry Vaughan ve Samuel Taylor Coleridge gibi pek çok önemli ismi derinden etkilemiştir.