1926 Türk Ceza Kanunu'nun Kabulü

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunun ardından hukuk sistemini çağdaş medeniyetler seviyesine taşımak amacıyla başlatılan reformlar çerçevesinde, 1 Mart 1926 tarihinde Türk Ceza Kanunu TBMM'de kabul edildi. Yeni yasa hazırlanırken, dönemin en modern ve bilimsel ceza kanunlarından biri olarak kabul edilen 1889 tarihli İtalyan Zanardelli Yasası esas alındı. Bu adım, Osmanlı döneminden kalan karmaşık ve dini temelli hukuk yapısının yerine, laik ve rasyonel bir ceza adaleti sisteminin inşasını hedefliyordu.

Kanunun kabulü sırasında bir konuşma yapan dönemin Adalet Bakanı Mahmut Esat Bozkurt, yeni yasanın sertliğine ve devrimci karakterine vurgu yapmıştır. Bozkurt, yasanın Türk milletinin menfaatlerini ve Cumhuriyet devrimlerini korumak amacıyla bilimin ışığında hazırlandığını belirtmiştir. Kanunun sertliğinin, yalnızca milletin hukukuna ve inkılaplara karşı tehdit oluşturanlar için bir korku unsuru olduğunu ifade ederek, yeni sistemin siyasi ve sosyal düzeni koruma kararlılığını dile getirmiştir.

Bu kanun, 2005 yılında yürürlüğe giren yeni Türk Ceza Kanunu'na kadar uzun yıllar boyunca Türkiye'nin temel ceza yasası olarak kalmıştır. 1926 reformu, sadece bir yasama faaliyeti değil, aynı zamanda Türk toplumunun hukuk önünde eşitlik ve modern yargılama ilkeleriyle tanıştığı bir zihniyet dönüşümünün simgesi olmuştur.