Pierre Louys'in Afrodit Romanına Açılan Müstehcenlik Davası

1940 yılında Fransız yazar Pierre Louys'in dünyaca ünlü eseri Afrodit'in Türkçe çevirisi, 'müstehcen yayın' yapıldığı gerekçesiyle yargıya taşındı. Bilirkişi raporu doğrultusunda toplatılan romanın duruşmasında savcı, eserin edebi bir değer taşımadığını ve aile yapısına zarar vereceğini iddia etti. Hatta savcı, kitabın bazı bölümlerini mahkemede zikretmekten 'utanç duyduğunu' belirterek sanatsal ifade özgürlüğüne karşı sert bir tavır takındı.

Savunma tarafı ise eserin evrensel değerine dikkat çekerek, Afrodit'in Larousse ansiklopedisinin 20. yüzyıl baskısında yer aldığını ve Fransa'da opera olarak sahnelendiğini vurguladı. Dönemin muhafazakar bakış açısı ile sanatsal özgürlük arasındaki bu çatışma, 1940 yılında kitabın basım ve yayımından sorumlu olanların aklanmasıyla neticelendi. Mahkeme, eserin sanatsal niteliğini ve küresel tanınırlığını göz önünde bulundurarak beraat kararı verdi.

Davayı yakından takip eden gazeteci ve yazar Sabiha Sertel, verilen kararın ardından kaleme aldığı yazısında, sanat eserlerinin sürekli sanık sandalyesine oturtulmasını eleştirdi. Sertel, bu durumu 'sanatı engelleyen geri bir zihniyetin tezahürü' olarak nitelendirerek, Türkiye'nin düşünce ve sanat tarihindeki sansür mekanizmalarına karşı önemli bir entelektüel duruş sergiledi.