Hastalık ve Analık Sigortası Yasası'nın Yürürlüğe Girmesi

Türkiye’de modern sosyal güvenlik sisteminin yapı taşlarından biri olan Hastalık ve Analık Sigortası Yasası, 1950'li yılların başında sosyal devlet anlayışının bir gereği olarak hayata geçirilmiştir. 1945 yılında kurulan İşçi Sigortaları Kurumu'nun (günümüzdeki SGK'nın temeli) ardından, işçilerin karşılaştığı sağlık risklerine ve analık durumlarına karşı yasal bir koruma kalkanı oluşturulması hedeflenmiştir.

Yasanın İstanbul ve Trakya illerinde (Edirne, Kırklareli, Tekirdağ) öncelikli olarak uygulanmaya başlanması, bu bölgelerin sanayileşme hızı ve işçi nüfusunun yoğunluğu ile doğrudan ilişkilidir. Pilot bölge niteliği taşıyan bu uygulama kapsamında, sigortalı işçilere tıbbi yardım, ilaç desteği ve doğum yardımı gibi hayati haklar tanınarak iş gücü piyasasında sosyal güvence dönemi güçlendirilmiştir.

Bu gelişme, Türkiye'de çalışma hayatının standartlaşması ve işçi haklarının kurumsallaşması yolunda atılmış devrim niteliğinde bir adımdır. Bölgesel olarak başlayan bu uygulama süreci, ilerleyen yıllarda tüm ülkeye yayılarak Türkiye'nin sosyal güvenlik şemsiyesinin genişlemesine ve modern bir refah devleti yapısına kavuşmasına öncülük etmiştir.