Turgut Özal'ın Köprü ve Baraj Satışı Önerisine Siyasi Muhalefetin Tepkileri

1983 genel seçimlerinin ardından iktidara gelen Turgut Özal liderliğindeki Anavatan Partisi, Türkiye ekonomisinde köklü bir dönüşüm sürecini başlatmıştır. Özal'ın serbest piyasa ekonomisine geçiş hamleleri kapsamında köprü ve baraj gibi stratejik kamu varlıklarının satılması önerisi, dönemin Türk siyasetinde büyük bir tartışmanın fitilini ateşlemiştir. Özellikle Boğaziçi Köprüsü'nün gelir ortaklığı senedi yoluyla halka arzı fikri, devletçi ekonomi modelini savunan muhalefet partileri tarafından sert bir dirençle karşılanmıştır.

Muhalefet kanadında yer alan DYP Genel Başkanı Yıldırım Avcı, hükümeti 'mirasyedi' olarak nitelendirirken; Halkçı Parti (HP) lideri Necdet Calp, güvenlik endişelerini dile getirerek ASALA örneği üzerinden satışın risklerine dikkat çekmiştir. Sosyal Demokrasi Partisi (SODEP) Genel Başkanı Erdal İnönü ise devlet malının satışına kimsenin gücünün yetmeyeceğini vurgulayarak ideolojik bir duruş sergilemiştir. Bu tartışmalar, Türkiye'nin özelleştirme tarihindeki ilk büyük kırılma noktalarından birini oluşturmuş ve Necdet Calp'in meşhur 'Sattırmam!' çıkışıyla hafızalara kazınmıştır.

Söz konusu tartışmalar sadece ekonomik bir tercih değil, aynı zamanda Cumhuriyet'in kurucu ekonomik değerleri ile neoliberal politikalar arasındaki ilk ciddi hesaplaşma olarak tarihe geçmiştir. Özal'ın 'satarız' ısrarı ile muhalefetin 'devlet malı kutsaldır' yaklaşımı, 1980'li yılların siyasi atmosferini belirleyen temel kutuplaşma alanlarından biri olmuştur.