Alman Birliklerinin Roma'yı İşgali (10 Eylül 1943)

İkinci Dünya Savaşı'nın en kritik kırılma noktalarından biri olan Roma'nın işgali, İtalya'nın 8 Eylül 1943'te Müttefik Devletler ile ateşkes imzaladığını duyurmasının hemen ardından gerçekleşti. Nazi Almanyası, eski müttefiki olan İtalya'nın saf değiştirmesini engellemek ve Akdeniz hattındaki savunmasını korumak amacıyla 'Achse Operasyonu'nu (Aks Operasyonu) başlatarak İtalyan yarımadasını hızla kontrol altına almaya yöneldi.

Roma savunması, İtalyan ordusuna bağlı bazı birlikler ve sivil direnişçilerin Porta San Paolo bölgesindeki yoğun direnişine sahne oldu. Ancak Alman hava indirme birlikleri ve zırhlı tümenlerinin teknolojik üstünlüğü karşısında direniş kırıldı. 10 Eylül 1943 tarihinde Alman birlikleri şehrin merkezine girerek kamu binalarını ve stratejik ulaşım ağlarını ele geçirdi. Kral III. Vittorio Emanuele ve hükümet üyeleri ise şehri terk ederek güneye kaçtı.

İşgal süreci, Roma'nın 'Açık Şehir' statüsünde olmasına rağmen Nazi askeri idaresinin baskıcı uygulamalarıyla geçti. Bu dönemde şehirdeki Yahudi nüfusuna yönelik sürgünler ve sivil halka karşı sert önlemler uygulandı. Roma, yaklaşık dokuz ay süren bu karanlık dönemin ardından 4 Haziran 1944'te Müttefik kuvvetleri tarafından özgürleştirilinceye kadar Alman işgali altında kaldı.