1967 Altı Gün Savaşı ve İsrail'in Bölgesel İşgalleri

1967 yılında gerçekleşen ve 'Altı Gün Savaşı' olarak bilinen Arap-İsrail Savaşı, Orta Doğu tarihinin en kırılma noktalarından birini teşkil eder. 5 Haziran sabahı İsrail'in Mısır hava üslerine düzenlediği baskınla başlayan çatışmalar; Mısır, Ürdün ve Suriye ittifakına karşı İsrail'in kesin askeri üstünlüğüyle sonuçlanmıştır. Sadece altı gün süren bu yoğun askeri harekat, bölgedeki sınırları kökten değiştirmiştir.

Savaşın sonunda İsrail; Mısır'dan Gazze Şeridi ve Sina Yarımadası'nı, Suriye'den stratejik öneme sahip Golan Tepeleri'ni, Ürdün'den ise Batı Şeria ve Doğu Kudüs'ü ele geçirmiştir. Özellikle Doğu Kudüs'ün işgali ve ardından gelen ilhak kararı, günümüze kadar devam eden egemenlik tartışmalarının ve barış görüşmelerinin en hassas maddesi haline gelmiştir. Bu toprak kazanımları, İsrail'in kontrol ettiği alanı savaş öncesine oranla yaklaşık üç katına çıkarmıştır.

Bu askeri zafer, uluslararası diplomaside Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 242 sayılı kararının alınmasına yol açmış ve 'barış karşılığında toprak' ilkesini doğurmuştur. Ancak işgal edilen topraklardaki demografik yapı ve mülteci sorunu, Orta Doğu'daki istikrarsızlığın temel kaynağı olmaya devam etmiştir. Sina Yarımadası ilerleyen yıllarda Mısır'a iade edilse de diğer bölgeler üzerindeki hak iddiaları ve askeri kontrol, küresel siyasetin merkezindeki yerini korumaktadır.