Sultan II. Abdülhamid Han'ın Vefatı

Sultan Abdülmecid’in oğlu olan II. Abdülhamid, genç yaşta annesini kaybetmesinin ardından babasının eşi Piristû Kadın Efendi tarafından büyütüldü. Amcası Sultan Abdülaziz’in Avrupa seyahatine eşlik ederek Batı dünyasını gözlemleme fırsatı bulan şehzade, 1876 yılında amcasının tahttan indirilmesi ve ağabeyi V. Murat’ın rahatsızlığı nedeniyle görevden alınmasıyla Osmanlı tahtına oturdu. Tahta çıkışının hemen ardından, dönemin güçlü figürü Mithat Paşa’yı sadrazamlığa getirerek imparatorluğun en zorlu dönemlerinden birini yönetmeye başladı.

33 yıl süren saltanatı boyunca eğitimden imara, diplomasiden istihbarata kadar pek çok alanda köklü değişiklikler yapan II. Abdülhamid, 1909 yılında 31 Mart Vakası sonrası tahttan indirildi. İlk olarak Selanik’teki Alatini Köşkü’nde üç yıl zorunlu ikamete tabi tutuldu; ancak Balkan Savaşları'nın başlamasıyla güvenlik gerekçesiyle 1912 yılında İstanbul’a, Beylerbeyi Sarayı’na nakledildi.

Hayatının son yıllarını Beylerbeyi Sarayı’nda gözetim altında geçiren Sultan, 10 Şubat 1918’de vefat etti. Cenazesi, Divanyolu'nda bulunan ve büyükbabası için yaptırılmış olan Sultan II. Mahmut Türbesi’ne defnedildi. Vefatı, Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılma sürecindeki en önemli tarihi figürlerden birinin vedası olarak kayıtlara geçti.