Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın Kuruluş Kanunu Kabul Edildi

Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye'nin kendi para politikasını belirleyebilmesi ve ekonomik bağımsızlığını tam anlamıyla tesis edebilmesi için ulusal bir merkez bankasına ihtiyaç duyuluyordu. Osmanlı döneminden kalan ve yabancı sermayenin kontrolünde olan Osmanlı Bankası'nın banknot ihraç imtiyazı, yeni devletin ekonomi politikalarıyla uyumlu değildi. 1923 yılında toplanan İzmir İktisat Kongresi'nde de dile getirilen milli bir banka kurma fikri, 1930 yılına gelindiğinde somut bir adıma dönüştü.

11 Haziran 1930 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edilen 1715 sayılı kanunla Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın kurulması kararlaştırıldı. Bu kanun, bankanın bağımsız bir yapıda, anonim şirket statüsünde kurulmasını öngörerek siyasi müdahalelerden uzak, rasyonel bir para politikası izlenmesini hedefliyordu. Bankanın temel görevleri arasında banknot ihraç etmek, reeskont işlemlerini yürütmek ve Türk lirasının değerini korumak yer alıyordu.

Merkez Bankası'nın kuruluşu, Türkiye'nin mali egemenliğini ilan etmesi bakımından tarihi bir dönüm noktasıdır. 3 Ekim 1931 tarihinde fiilen faaliyete geçen kurum, genç Cumhuriyetin ekonomik kalkınma hamlelerini desteklemiş ve modern Türk bankacılık sisteminin omurgasını oluşturmuştur. Bu adım, aynı zamanda Osmanlı Bankası'nın tekelindeki banknot basım yetkisinin tamamen milli bir kuruma devredilmesini sağlamıştır.