İstanbul İşçi Sendikaları Birliği'nin Feshedilmesi ve Görevlerinin Türk-İş'e Devri

Türkiye'de sendikacılık tarihinin dönüm noktalarından biri olan bu gelişme, yerel ve bölgesel örgütlenmelerin yerini ulusal çapta merkezi bir konfederasyon yapısına bırakmasının önünü açmıştır. 1947 yılında çıkarılan Sendikalar Kanunu sonrası kurulan ve İstanbul'daki işçilerin en güçlü temsilcisi olan İstanbul İşçi Sendikaları Birliği (İİSB), alınan kararla hukuki varlığını sona erdirmiştir.

Birliğin feshedilmesiyle birlikte, o döneme kadar yürüttüğü tüm faaliyetler, temsil yetkileri ve işçi haklarını savunma görevleri 1952 yılında kurulan Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu'na (Türk-İş) devredilmiştir. Bu birleşme, Türk sendikacılığında parçalı yapının sona erdirilmesi ve işçi sınıfının hükümet ile işveren karşısında daha güçlü, merkezi bir sesle temsil edilmesi hedeflenerek gerçekleştirilmiştir.

Bu tarihsel karar, Türkiye'nin endüstriyel ilişkiler sisteminde konfederasyonlaşma sürecini hızlandırmış ve Türk-İş'in çalışma hayatındaki hakimiyetini pekiştirmiştir. Yerel bir birlikten ulusal bir konfederasyona geçiş, ilerleyen yıllarda toplu iş sözleşmesi ve grev hakları gibi temel sendikal kazanımların mücadelesinde stratejik bir zemin hazırlamıştır.