Sovyetler Birliği'nde 7 Saatlik Çalışma Günü Reformu

Sovyetler Birliği, 1927 yılında Ekim Devrimi'nin onuncu yıl dönümü kutlamaları kapsamında, sanayi işçileri için günlük çalışma süresini sekiz saatten yedi saate indirme kararı aldı. Bu reform, sosyalist sistemin işçi sınıfına sağladığı refahı ve teknolojik ilerlemenin getirdiği verimlilik artışını simgeliyordu. Dünyada çalışma saatlerini bu denli radikal bir şekilde düşüren ilk ülkelerden biri olan SSCB, bu adımla kapitalist ülkelere karşı ideolojik bir üstünlük kurmayı hedefledi.

Uygulama aşamasında, çalışma süresinin kısaltılması sanayileşme hamleleri ve yeni çalışma modelleriyle desteklendi. Fabrikaların daha verimli çalışması ve işsizliğin azaltılması planlanırken, işçilere kültürel gelişim ve dinlenme için daha fazla zaman tanınması amaçlandı. Ancak bu süreç, 1930'lardaki hızlı sanayileşme baskısı ve yaklaşan İkinci Dünya Savaşı tehdidiyle birlikte zamanla esnetildi ve savaş yıllarında çalışma süreleri yeniden artırıldı.

Savaş sonrası dönemde, özellikle 1950'lerin sonundan itibaren Sovyet yönetimi, yedi saatlik çalışma gününü ve kırk saatlik çalışma haftasını yeniden hayata geçirdi. Bu düzenleme, Sovyet toplumunun modernleşme çabalarının ve devletin vatandaşlarına vaat ettiği sosyal hakların bir parçası olarak tarihteki yerini aldı. Reform, modern çalışma yasalarının gelişiminde dünya genelinde önemli bir referans noktası kabul edilir.