1966 Siyasi Af Kanunu ve Yassıada Mahkumlarının Affedilmesi

27 Mayıs 1960 askeri müdahalesinin ardından kurulan Yüksek Adalet Divanı, Yassıada'da gerçekleştirdiği yargılamalar sonucunda dönemin Cumhurbaşkanı Celal Bayar ve Başbakan Adnan Menderes başta olmak üzere birçok Demokrat Partili siyasetçiyi ağır cezalara çarptırmıştı. Bu mahkumiyetler, Türk siyasi tarihinde uzun yıllar sürecek bir toplumsal ve siyasi gerilimin temel kaynağı haline gelmişti.

1966 yılında Adalet Partisi hükümeti döneminde yürürlüğe giren siyasi af kanunu, bu gerilimi düşürmeyi hedefleyen ve Türk demokrasisinin normalleşme sürecine katkı sağlayan kritik bir adım olarak tarihe geçti. Kanun kapsamında, Yüksek Adalet Divanı tarafından hapis cezasına çarptırılan eski DP'lilerin cezaları hafifletildi veya tamamen kaldırıldı. Bu düzenleme, özellikle yaşlılık ve sağlık sorunları yaşayan mahkumların tahliye edilmesine olanak tanıdı.

Bu af süreci, Türkiye'de "iade-i itibar" girişimlerinin ilk önemli basamaklarından biri olarak kabul edilmektedir. Siyasi yasakların ve toplumsal kutuplaşmanın aşılması yolunda sembolik bir öneme sahip olan bu karar, 1960 darbesinin ardından sivil siyasete dönüş çabalarının en somut göstergelerinden biri olmuştur.