Berlin Anlaşması'nın İmzalanması (13 Temmuz 1878)

1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın (93 Harbi) ardından Rusya'nın dikte ettiği Ayastefanos Anlaşması, Avrupa'daki güç dengelerini Rusya lehine bozduğu gerekçesiyle İngiltere ve Avusturya-Macaristan gibi devletlerin tepkisini çekmişti. Alman Şansölyesi Bismarck’ın arabuluculuğunda Berlin’de toplanan kongre sonucunda, Ayastefanos'un şartlarını hafifleten ancak Osmanlı için yine de ağır kayıplar içeren Berlin Anlaşması imzalandı.

Anlaşma uyarınca Sırbistan, Karadağ ve Romanya tam bağımsızlık kazanırken; Bulgaristan üç ayrı bölgeye ayrılarak Osmanlı denetiminde bir prenslik haline getirildi. Doğu Anadolu'da Kars, Ardahan ve Batum Rusya'ya bırakıldı. Ayrıca Kıbrıs'ın yönetimi, anlaşma öncesinde imzalanan gizli bir sözleşmeyle İngiltere'ye devredildi. Bu durum, Osmanlı Devleti'nin toprak bütünlüğünü koruma politikasının büyük bir darbe aldığını kanıtladı.

Berlin Anlaşması'nın en kritik sonuçlarından biri de Ermeni meselesinin ilk kez uluslararası bir belgede yer almasıdır. Osmanlı Devleti'nin Balkanlar'daki hakimiyetini büyük ölçüde kaybettiği bu süreç, imparatorluğun dağılma dönemini hızlandırmış ve 20. yüzyılın başındaki büyük çatışmaların diplomatik zeminini hazırlamıştır.