İsmet İnönü'nün CHP'den ve Milletvekilliğinden İstifası

1972 yılı, Türk siyasi tarihi ve Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) için büyük bir dönüşümün yaşandığı kırılma noktasıdır. 12 Mart Muhtırası sonrası parti içinde gelişen 'ortanın solu' tartışmaları ve Bülent Ecevit ile yaşanan liderlik mücadelesi, Mayıs ayındaki Olağanüstü Kurultay ile zirveye ulaştı. Kurultayda parti meclisinin Ecevit yanlısı bir tutum sergilemesi, 33 yıldır partinin başında olan İsmet İnönü'nün otoritesinin sarsılmasına neden oldu.

8 Mayıs 1972 tarihinde İsmet İnönü, partisinden ve milletvekilliğinden istifa ettiğini duyurdu. Bu tarihi karar, Türk siyasetinde 'Milli Şef' döneminin fiilen sona erdiğini ve Ecevit liderliğindeki yeni bir siyasi anlayışın başladığını simgeliyordu. İnönü, istifasının ardından 'Tabii Senatör' sıfatıyla Cumhuriyet Senatosu'ndaki görevine devam etse de, kurucusu ve koruyucusu olduğu partisiyle olan organik bağını tamamen kesti.

İnönü'nün bu hamlesi, CHP içerisinde demokratik bir lider değişiminin önünü açarken, Türk demokrasisi için de çok partili sistemde bir devrin kapanışı olarak tarihe geçti. Bu süreçten sonra Bülent Ecevit, partinin yeni genel başkanı seçilerek 'Karaoğlan' efsanesini başlatacak ve CHP'yi 1970'li yılların en dinamik siyasi gücü haline getirecekti.