Osmanlı İmparatorluğu'nun Son Padişahı VI. Mehmed Vahideddin'in Doğumu

14 Ocak 1861 tarihinde İstanbul’daki Dolmabahçe Sarayı’nda dünyaya gelen Mehmed Vahideddin, Sultan Abdülmecid’in sekizinci oğlu ve Osmanlı Devleti'nin son padişahıdır. Annesi Gülüstü Hanım’ın vefatı üzerine küçük yaşta yetim kalan Vahideddin, ağabeyi Sultan II. Abdülhamid’in himayesinde saray terbiyesiyle büyümüş; geleneksel İslami ilimler, edebiyat ve hat sanatı üzerine kapsamlı bir eğitim alarak yetişmiştir.

Hayatının büyük bir kısmını şehzadelik döneminde, taht sırasının kendisine gelmeyeceği düşüncesiyle gözlerden uzak ve sakin bir şekilde geçiren Vahideddin, veliaht Yusuf İzzettin Efendi’nin beklenmedik ölümü ve Sultan Reşad’ın vefatı üzerine 1918 yılında tahta çıkmıştır. Birinci Dünya Savaşı’nın Osmanlı lehine sonuçlanmayacağının anlaşıldığı bir dönemde yönetimi devralan Sultan, imparatorluğun en sancılı çöküş ve tasfiye sürecine tanıklık etmiştir.

VI. Mehmed’in saltanatı, Mondros Mütarekesi’nden İstanbul’un işgaline ve Anadolu'daki Milli Mücadele’nin yükselişine kadar Türk tarihinin en kritik dönemeçlerini kapsamaktadır. 1922 yılında saltanatın kaldırılmasıyla son bulan hükümdarlığı, altı asırlık bir imparatorluğun son temsilcisinin dramatik hayat yolculuğunun ve bir devrin kapanışının simgesi haline gelmiştir.