Charles de Gaulle'ün İngiltere'nin Ortak Pazar Üyeliğini Vetosu

1960'lı yılların başında Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET), kıta içi ekonomik bütünleşmeyi sağlama yolunda önemli adımlar atarken, İngiltere bu yapının dışında kalmanın stratejik ve ekonomik maliyetlerini fark ederek üyeliğe başvurdu. Ancak Fransa Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle, 14 Ocak 1963 tarihinde düzenlediği tarihi basın toplantısıyla İngiltere'nin üyeliğine karşı olduğunu dünyaya ilan etti. De Gaulle, İngiltere'nin 'insüler' (ada devleti) yapısının ve küresel ticaret alışkanlıklarının kıta Avrupası'nın çıkarlarıyla henüz uyuşmadığını savundu.

Bu vetonun arkasındaki temel siyasi motivasyon, De Gaulle'ün İngiltere'yi Amerika Birleşik Devletleri'nin Avrupa üzerindeki bir 'Truva Atı' olarak görmesiydi. Fransız lider, İngiltere'nin topluluğa dahil olmasının Fransa'nın Avrupa üzerindeki siyasi liderliğini zayıflatacağından ve Avrupa'nın Washington'dan bağımsız bir güç olma potansiyelini bozacağından endişe ediyordu. Ayrıca İngiltere'nin Commonwealth (İngiliz Milletler Topluluğu) ile olan özel ticari bağları, Ortak Pazar'ın tarım ve gümrük politikaları için bir tehdit olarak değerlendirildi.

De Gaulle'ün bu katı tutumu, 1967 yılındaki ikinci üyelik başvurusunda da değişmedi ve İngiltere'nin Avrupa entegrasyonuna katılımı yıllarca engellendi. Bu vetolar, Avrupa Birliği tarihinin en büyük diplomatik krizlerinden biri olarak kabul edilir. İngiltere, ancak De Gaulle'ün siyaset sahnesinden çekilmesinin ardından, 1973 yılında topluluğa tam üye olarak kabul edilebilmiştir.