Mahatma Gandhi'nin İkinci Yuvarlak Masa Konferansı'nda Bağımsızlık Talebi

1931 yılında Londra'da gerçekleştirilen İkinci Yuvarlak Masa Konferansı, Hindistan'ın siyasi geleceğinin belirlenmesi ve İngiliz sömürge yönetimiyle ilişkilerin yeniden tanımlanması açısından kritik bir dönüm noktasıdır. Gandhi-Irwin Paktı'nın ardından Hindistan Ulusal Kongresi'ni tek başına temsil etmek üzere Londra'ya giden Mahatma Gandhi, bu zirvede Hindistan halkının kendi kaderini tayin etme hakkını ve tam bağımsızlık (Purna Swaraj) talebini kararlılıkla dile getirdi.

Toplantı süresince Gandhi, Britanya İmparatorluğu'nun Hindistan üzerindeki kontrolünü sona erdirmesi gerektiğini vurgulayarak, ülkenin iç işlerinde tamamen özgür ve egemen bir yapıya kavuşmasını savundu. Ancak İngiliz hükümetinin azınlık hakları ve toplumsal temsil konularındaki böl-yönet stratejileri, görüşmelerin somut bir bağımsızlık kararıyla sonuçlanmasını engelledi. Özellikle dini grupların ve dokunulmazların temsili konusundaki fikir ayrılıkları, konferansın diplomatik bir kördüğüme dönüşmesine neden oldu.

Bu diplomatik girişim Hindistan'a o dönemde doğrudan bağımsızlık getirmemiş olsa da, Gandhi'nin Hindistan halkının yegane temsilcisi olarak dünya sahnesine çıkmasını sağladı. Konferansın ardından Hindistan'a dönen Gandhi, sivil itaatsizlik eylemlerini daha geniş bir kitleyle sürdürerek, 1947'de elde edilecek olan bağımsızlığın fikri ve siyasi temellerini sağlamlaştırdı.