Türk Medeni Kanunu'nda Evlilik Yaşı Düzenlemesi (1938)

1926 yılında kabul edilen Türk Medeni Kanunu, modern Türkiye'nin hukuk sistemindeki en büyük devrimlerden biri olarak kabul edilmektedir. Ancak kanunun ilk halinde evlilik yaşı erkekler için 18, kadınlar için 17 olarak belirlenmişti. 1938 yılında kabul edilen 3453 sayılı kanunla bu yaş sınırları, toplumsal yapıya uyum sağlama gerekçesiyle erkeklerde 17'ye, kadınlarda ise 15'e indirilmiştir.

Bu değişikliğin temel amacı, özellikle kırsal kesimde yaygın olan erken yaştaki evliliklerin yasal zemin dışında (dini nikahla) kalmasını önlemek ve bu birlikteliklerden doğan çocukların nüfus kaydı ile miras haklarını güvence altına almaktı. Dönemin hükümeti, yasaları toplumsal gerçeklerle uyumlu hale getirerek hukuki ihtilafları azaltmayı hedeflemiştir.

Söz konusu düzenleme, Cumhuriyetin ilk yıllarındaki demografik politikalar ve aile yapısının korunması çabaları kapsamında değerlendirilmektedir. Ancak ilerleyen yıllarda bu düşük yaş sınırı, kadın hakları ve çocuk gelişimi açısından eleştirilmiş; 2002 yılında yürürlüğe giren yeni Türk Medeni Kanunu ile evlilik yaşı her iki cinsiyet için de yeniden 18 olarak güncellenmiştir.