İnsülinin Keşfi

20. yüzyılın en önemli tıbbi başarılarından biri olan insülinin keşfi, şeker hastalığının (diyabet) mutlak bir ölüm fermanı olmaktan çıkıp yönetilebilir bir kronik durum haline gelmesini sağlamıştır. Kanadalı cerrah Frederick G. Banting ve tıp öğrencisi Charles H. Best, Toronto Üniversitesi'nde yürüttükleri deneyler sırasında pankreastan salgılanan ve kan şekerini düzenleyen bu hayati hormonu başarıyla izole etmişlerdir.

İnsülinin keşfinden önce, özellikle Tip 1 diyabet hastaları için bilinen tek tedavi yöntemi, hastanın ömrünü yalnızca birkaç ay veya yıl uzatabilen aşırı kısıtlı diyetlerdi. 1922 yılında ilk kez bir insan üzerinde denenen insülin tedavisi, ölmek üzere olan 14 yaşındaki Leonard Thompson'ın kan şekerini hızla düşürerek mucizevi bir iyileşme sağlamış ve tıpta yeni bir dönemi başlatmıştır.

Bu devrim niteliğindeki çalışma, Frederick Banting ve laboratuvar direktörü J.J.R. Macleod'a 1923 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü kazandırmıştır. Banting, başarısındaki büyük payı nedeniyle ödülünü Charles Best ile paylaşmıştır. Günümüzde milyonlarca insanın hayata tutunmasını sağlayan insülin, modern tıp tarihinin en hızlı şekilde klinik uygulamaya geçen ve en çok hayat kurtaran buluşları arasında yer almaktadır.