İlk Doğu Mitingi: Diyarbakır ve Türkiye İşçi Partisi

1960’lı yılların sonunda Türkiye'de yükselen toplumsal hareketlerin en önemli halkalarından birini 'Doğu Mitingleri' oluşturmuştur. Türkiye İşçi Partisi'nin (TİP) desteği ve organizasyonuyla 16 Eylül 1967 tarihinde Diyarbakır’da gerçekleştirilen ilk miting, Cumhuriyet tarihindeki en kitlesel bölgesel eylemlerden biri olarak kayda geçmiştir. Bu mitingler, bölgedeki feodal yapının çözülmesi ve ekonomik kalkınma taleplerinin sol siyasetle harmanlandığı bir dönüm noktasını temsil eder.

Diyarbakır mitinginde binlerce kişi bir araya gelerek bölgedeki işsizlik, altyapı yetersizliği ve ekonomik ihmal edilmişliği protesto etmiştir. TİP’in 'doğu sorunu'nu bir sınıf meselesi ve geri kalmışlık problemi olarak ele alması, bölge halkı ile sol siyaset arasında güçlü bir bağ kurulmasını sağlamıştır. Bu süreç, aynı zamanda Kürt siyasi kimliğinin modern Türkiye siyasetinde anayasal ve demokratik kanallar üzerinden ifade edilmeye başlandığı kritik bir aşamadır.

Doğu Mitingleri, Diyarbakır'ın ardından Silvan, Siverek, Batman ve Tunceli gibi pek çok merkezde devam ederek 1960'ların sonuna kadar etkisini sürdürmüştür. Bu eylemler, Türkiye'deki siyasi dengeleri etkilemiş ve ilerleyen yıllarda bölgeye yönelik devlet politikalarının yanı sıra sol hareketlerin Kürt meselesine bakış açısını da kökten şekillendirmiştir.