Milli Güvenlik Konseyi Tarafından Kıdem Tazminatına Üst Sınır Getirilmesi

12 Eylül 1980 askeri darbesinin ardından yasama ve yürütme yetkilerini elinde bulunduran Milli Güvenlik Konseyi, ekonomik ve sosyal hayata dair köklü değişiklikler içeren kanunlar çıkarmıştır. Bu dönemde alınan kararların en stratejik olanlarından biri, işçi hakları ve çalışma hayatının en temel unsurlarından biri olan kıdem tazminatı ödemelerine getirilen kısıtlamadır.

Yapılan düzenlemeyle birlikte, daha önce belirli bir sınırı olmayan veya daha esnek hesaplanan kıdem tazminatı ödemelerine "tavan" uygulaması resmen başlatılmıştır. Yeni kural uyarınca, bir çalışanın bir yıllık hizmeti karşılığında alabileceği kıdem tazminatı tutarı, o dönemki aylık asgari ücretin en fazla 7,5 katı olarak belirlenmiştir. Bu hamle, işveren maliyetlerini düşürmeyi ve kamu üzerindeki mali yükü azaltmayı hedeflerken, işçi sınıfı ve sendikalar nezdinde ciddi bir hak kaybı olarak tarihe geçmiştir.

Bu düzenleme, Türkiye'nin çalışma hukukunda kıdem tazminatı tavanı uygulamasının kalıcı hale gelmesine zemin hazırlamış ve ilerleyen yıllarda farklı katsayılarla güncellenerek uygulanmaya devam etmiştir. 12 Eylül rejiminin ekonomik disiplin ve sermaye odaklı politikalarının bir yansıması olan bu karar, Türk sendikacılık tarihi ve çalışma barışı üzerindeki etkileriyle günümüzde de tartışılan bir dönemeçtir.