Varlık Vergisi'nin Tasfiyesi ve Uygulamanın Sona Ermesi

1942 yılında, İkinci Dünya Savaşı'nın yarattığı ekonomik zorluklar ve enflasyonla mücadele gerekçesiyle yürürlüğe giren Varlık Vergisi, özellikle gayrimüslim vatandaşlar üzerinde ağır bir mali yük oluşturmuştu. Vergisini ödeyemeyenlerin Erzurum Aşkale'deki çalışma kamplarına gönderilmesiyle sonuçlanan bu uygulama, Türk siyasi ve ekonomik tarihinde derin izler bırakan tartışmalı bir dönem olarak kayıtlara geçti.

15 Mart 1944 tarihinde yürürlüğe giren tasfiye yasasıyla birlikte, o güne kadar tahsil edilememiş olan tüm vergi borçları silindi ve çalışma kamplarında bulunan vatandaşlar serbest bırakıldı. Bu karar, Türkiye'nin savaşın sonuna doğru yaklaşırken Batılı müttefiklerle ilişkilerini düzeltme isteği ve demokratikleşme yolunda atılan ilk adımların bir yansıması olarak değerlendirilmektedir.

Varlık Vergisi'nin tasfiyesi, Türkiye'de tek parti döneminin otoriter ekonomik politikalarından geri adım atılmasını simgeler. Ancak yasanın yürürlükten kalkmasına rağmen, uygulamanın azınlık grupları üzerindeki sosyo-ekonomik tahribatı ve mülkiyet yapısında meydana getirdiği el değiştirmeler, modern Türkiye tarihinin en kritik toplumsal hafıza konularından biri olmayı sürdürmektedir.