İsrail Başkonsolosu Efraim Elrom'un THKP-C Tarafından Kaçırılması

17 Mayıs 1971 tarihinde, Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi (THKP-C) kurucularından Mahir Çayan, Ulaş Bardakçı ve arkadaşları, İsrail'in İstanbul Başkonsolosu Efraim Elrom'u Nişantaşı'ndaki evinden kaçırdı. Örgüt, eylem sonrası yayımladığı bildiride, 20 Mayıs tarihine kadar cezaevindeki tüm devrimci tutsakların serbest bırakılmasını şart koştu. Bu olay, 12 Mart Muhtırası sonrası Türkiye'deki siyasi gerilimin en üst noktaya ulaştığı anlardan biri oldu.

Dönemin Nihat Erim hükümeti, eylemcilerin taleplerini kesin bir dille reddederek suçlularla pazarlık yapılmayacağını açıkladı. Hükümet, bu gelişme üzerine "Balyoz Harekatı" olarak bilinen geniş çaplı bir operasyon başlattı ve İstanbul'da sokağa çıkma yasağı ilan ederek ev ev arama yaptı. Güvenlik güçlerinin baskısı artarken, Elrom'un cansız bedeni 22 Mayıs'ta bir apartman dairesinde bulundu.

Efraim Elrom olayı, Türkiye'de silahlı sol hareketlerin stratejilerinde ve devletin bu hareketlere karşı geliştirdiği güvenlik politikalarında köklü değişimlere yol açtı. Bu eylem ve sonrasında yaşananlar, Türkiye'nin 1970'li yıllar boyunca sürecek olan siyasi çalkantılarının ve sertleşen kutuplaşma ikliminin en kritik dönemeçlerinden biri olarak tarih kayıtlarına geçti.