Son Vakanüvis Abdurrahman Şeref Bey’in Vefatı

1853 yılında İstanbul’da doğan Abdurrahman Şeref Bey, Osmanlı İmparatorluğu'nun son resmi tarih yazıcısı (vakanüvis) olarak Türk tarihçilik geleneğinde müstesna bir yere sahiptir. Eğitimci kimliğiyle Galatasaray Sultanisi müdürlüğü gibi kritik görevlerde bulunmuş, siyasi kariyerinde ise Maarif Nazırlığı ve Meclis-i Ayan üyeliği gibi üst düzey makamlarda hizmet vermiştir. Devletin en sancılı dönemlerine tanıklık ederek bu süreci tarafsız bir gözle kayıt altına almıştır.

Cumhuriyet'in ilanından sonra da ilmi birikimini yeni devlete aktaran Şeref Bey, Türk Tarih Encümeni’nin başkanlığını yürüterek modern Türk tarihçiliğinin kurumsal temellerini atmıştır. 'Tarih-i Devlet-i Osmaniye' adlı eseri, Osmanlı tarihini metodolojik bir yaklaşımla ele alan en önemli kaynaklardan biri kabul edilir. Onun çalışmaları, geleneksel vakanüvislikten modern akademik tarihçiliğe geçişin en somut köprüsünü oluşturmuştur.

18 Şubat 1925 tarihinde vefat eden Abdurrahman Şeref Bey'in ölümü, bir devrin kapanışını simgeler. Hem Osmanlı hem de Cumhuriyet dönemlerinde devletine ve kültür hayatına hizmet etmiş bir münevver olarak, tarih yazıcılığındaki titizliği ve nesnel yaklaşımıyla sonraki kuşaklara büyük bir miras bırakmıştır.