İngiltere'nin Türkiye'nin NATO Üyeliğini Onaylaması

İkinci Dünya Savaşı'nın ardından şekillenen yeni dünya düzeninde Türkiye, Sovyetler Birliği'nin toprak ve Boğazlar üzerindeki talepleri nedeniyle güvenlik arayışına girmiştir. Bu doğrultuda Batı blokuyla entegrasyonu hedefleyen Ankara, 1950 yılında NATO'ya resmen başvurmuştur. Ancak başlangıçta İngiltere, Türkiye'nin üyeliğinin NATO'nun sorumluluk alanını Orta Doğu'ya kadar genişleteceği ve ittifakın Avrupa odaklı yapısını bozacağı endişesiyle bu katılıma çekinceli yaklaşmıştır.

Türkiye'nin Kore Savaşı'na asker göndererek sergilediği askeri kararlılık ve stratejik konumunun Batı savunması için vazgeçilmez oluşu, İngiliz dış politikasında bir kırılma noktası yaratmıştır. İngiltere, Türkiye'nin üyeliğini onaylayarak Akdeniz'in güvenliğini ve Sovyet yayılmacılığına karşı güney kanadının tahkim edilmesini kabul etmiştir. Bu onay, Türkiye'nin çok taraflı bir güvenlik şemsiyesine dahil olmasının önündeki en büyük diplomatik engellerden birini kaldırmıştır.

Sonuç olarak, İngiltere'nin ve diğer üye devletlerin onayıyla Türkiye, 18 Şubat 1952 tarihinde Yunanistan ile birlikte NATO'ya resmen üye olmuştur. Bu gelişme, Türk dış politikasının yönünü kalıcı olarak Batı'ya çevirmiş ve Soğuk Savaş boyunca sürecek olan kolektif savunma dönemini başlatmıştır.