6-7 Eylül Olayları Davası

6-7 Eylül 1955'te İstanbul başta olmak üzere Türkiye'nin çeşitli şehirlerinde azınlıklara yönelik gerçekleştirilen yağma ve saldırı olayları, Türk siyasi tarihinin en trajik sayfalarından biridir. Bu olayların hukuki hesaplaşma süreci, ancak 27 Mayıs 1960 askeri darbesinden sonra kurulan Yüksek Adalet Divanı tarafından Yassıada'da başlatılmıştır. '6-7 Eylül Olayları Davası', Yassıada yargılamalarının en önemli alt başlıklarından biri haline gelmiştir.

Davada, dönemin Başbakanı Adnan Menderes, Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu ve diğer hükümet yetkilileri, olayları kışkırtmak ve organize etmekle suçlanmıştır. İddianame, Selanik'te Atatürk'ün evine bomba atıldığına dair yalan haberin yayılmasıyla tetiklenen olayların aslında bir tertip olduğunu ve hükümetin bu durumu kontrol altına almayarak olaylara göz yumduğunu öne sürmüştür. Mahkeme sürecinde, olayların bir 'özel harp' operasyonu olduğuna dair ifadeler ve belgeler de gündeme gelmiştir.

Yassıada yargılamaları sonucunda sanıkların bir kısmı mahkum edilmiş olsa da, dava süreci daha çok darbe yönetiminin meşruiyet aracı olarak kullanıldığı eleştirilerine de maruz kalmıştır. Buna rağmen, 6-7 Eylül Olayları Davası, Türkiye'deki azınlık haklarının korunması ve devlet mekanizmalarının toplumsal olaylardaki rolünün sorgulanması açısından tarihi bir dönüm noktası olarak kabul edilmektedir.