I. Milliyetçi Cephe Hükümeti'nin Kurulması

1974 yılındaki Kıbrıs Barış Harekâtı'nın ardından Bülent Ecevit liderliğindeki hükümetin istifasıyla Türkiye'de uzun süren bir siyasi belirsizlik dönemi yaşandı. Bu krizi aşmak adına Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk, hükümeti kurma görevini Adalet Partisi Genel Başkanı Süleyman Demirel’e verdi. Demirel, sağ seçmeni temsil eden partileri tek bir çatı altında toplama stratejisini izleyerek geniş tabanlı bir koalisyon arayışına girdi.

31 Mart 1975 tarihinde resmen kurulan 39. Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, siyasi tarihe I. Milliyetçi Cephe (1. MC) olarak geçti. Adalet Partisi (AP), Millî Selamet Partisi (MSP), Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) ve Cumhuriyetçi Güven Partisi (CGP) ortaklığında kurulan bu koalisyon, yükselen sol harekete karşı sağ partilerin ideolojik ve siyasi bir blok oluşturma çabası olarak değerlendirildi.

Bu hükümetin kurulması, Türkiye’nin 1970’li yıllardaki yoğun siyasi kutuplaşma, ekonomik istikrarsızlık ve toplumsal hareketlilik döneminde önemli bir dönüm noktası teşkil etti. Dört farklı partinin kabinede yer aldığı bu dönem, Türk siyasi literatürüne 'Milliyetçi Cephe' kavramını kazandırırken, ülkenin yakın tarihindeki en tartışmalı koalisyon dönemlerinden birinin başlangıcı oldu.