Türkiye'nin Nazi Almanyası ile Diplomatik ve Ekonomik İlişkilerini Kesmesi

İkinci Dünya Savaşı boyunca 'aktif tarafsızlık' politikası izleyen Türkiye, savaşın sonlarına doğru müttefik devletlerin, özellikle İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'nin artan diplomatik baskılarıyla karşı karşıya kalmıştır. Müttefikler, Türkiye'nin Almanya ile olan ticari ilişkilerini, özellikle de savaş sanayisi için kritik öneme sahip olan krom sevkiyatını durdurmasını talep etmiştir. Bu gelişmeler ışığında, 2 Ağustos 1944 tarihinde toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi, Nazi Almanyası ile olan tüm siyasi ve iktisadi bağların koparılmasına karar vermiştir.

Başbakan Şükrü Saracoğlu mecliste yaptığı konuşmada, bu kararın Türk milletinin çıkarlarını korumak ve müttefik blokla olan dayanışmayı güçlendirmek amacıyla alındığını belirtmiştir. Kararın hemen ardından Almanya'nın Ankara Büyükelçisi Franz von Papen ülkeyi terk etmiş, Türk diplomatlar ise Berlin'den geri çağrılmıştır. Bu hamle, Türkiye'nin savaşın kazanan tarafında yer alma stratejisinin en somut adımlarından biri olarak tarihe geçmiştir.

İlişkilerin kesilmesi, sadece diplomatik bir kopuş değil, aynı zamanda Türkiye'nin dış politikasında köklü bir eksen kaymasını temsil etmektedir. Bu karar, Türkiye'nin Şubat 1945'te Almanya'ya resmen savaş ilan etmesine ve Birleşmiş Milletler'in kurucu üyeleri arasında yer almasına zemin hazırlamıştır. Ekonomik olarak ise Almanya ile yapılan ticaretin durması, iç piyasada kısa süreli dalgalanmalara yol açsa da Türkiye'nin Batı dünyasıyla olan entegrasyon sürecini hızlandırmıştır.