Alman Sosyal Demokrat Siyasetçi Julius Leber'in Gestapo Tarafından İdam Edilmesi

Julius Leber, Weimar Cumhuriyeti döneminin en etkili siyasetçilerinden biri ve Sosyal Demokrat Parti'nin (SPD) karizmatik liderlerindendi. Adolf Hitler'in iktidara gelmesine ilk günden itibaren sert bir direnç gösteren Leber, 1933 yılında tutuklanarak dört yıl boyunca toplama kamplarında tutuldu. Serbest kaldıktan sonra kömür tüccarlığı maskesi altında yeraltı direnişine katılan Leber, Nazi rejimini devirmeyi amaçlayan muhafazakar ve askeri gruplar ile sol kanat arasındaki en önemli köprülerden biri haline geldi.

Leber, özellikle Claus von Stauffenberg ve Kreisau Çevresi tarafından planlanan 20 Temmuz 1944 suikast girişimi (Valkyrie Operasyonu) hazırlıklarında kilit bir rol oynadı. Direnişçiler tarafından kurulacak yeni hükümetin İçişleri Bakanı olarak düşünülen Leber, geniş bir muhalefet cephesi kurmak amacıyla komünist yeraltı gruplarıyla temas kurmaya çalıştı. Ancak bu görüşmeler sırasında bir muhbirin ihbarı üzerine, suikast girişiminden kısa bir süre önce 4 Temmuz 1944'te Gestapo tarafından yakalandı.

Tutuklanmasının ardından ağır işkencelere maruz kalan Leber, Nazi yargıcı Roland Freisler'in başkanlık ettiği 'Halk Mahkemesi'nde (Volksgerichtshof) yargılandı. Mahkemede gösterdiği dik duruşa rağmen ölüme mahkûm edildi. 5 Ocak 1945'te Berlin'deki Plötzensee Hapishanesi'nde infaz edilen Julius Leber, bugün Almanya'da totaliterizme karşı sivil cesaretin ve demokratik direncin en önemli sembollerinden biri olarak kabul edilir.