Tunus'un Bağımsızlığını Kazanması ve Habib Burgiba’nın Devlet Başkanlığı

1881 yılından itibaren Fransız himayesi altında kalan Tunus, 20. yüzyılın ortalarında Habib Burgiba liderliğindeki Neo-Destur Partisi'nin öncülüğünde güçlü bir milliyetçilik hareketi başlattı. İkinci Dünya Savaşı sonrası hız kazanan dekolonizasyon süreci ve Tunus halkının kararlı direnişi, Fransa'yı geri adım atmaya zorladı. Uzun süren müzakereler sonucunda 20 Mart 1956 tarihinde imzalanan antlaşma ile Fransa, Tunus üzerindeki haklarından vazgeçerek ülkenin tam bağımsızlığını resmen tanıdı.

Bağımsızlığın ilanından kısa bir süre sonra, 1957 yılında monarşi tamamen kaldırılarak cumhuriyet ilan edildi. Tunus'un modernleşme sürecinde ve bağımsızlık mücadelesinde kilit bir rol oynayan Habib Burgiba, ülkenin ilk devlet başkanı seçildi. Burgiba dönemi, Tunus'un laikleşme çabaları, eğitim reformları ve kadın hakları konusundaki radikal adımlarıyla modern Tunus kimliğinin inşasında temel taşları oluşturdu.

Bu tarihi dönüm noktası, sadece Tunus için değil, aynı zamanda Mağrip bölgesindeki diğer sömürge karşıtı hareketler için de büyük bir moral kaynağı ve örnek teşkil etti. Fransa'nın Tunus'tan çekilmesi, Kuzey Afrika'daki Fransız sömürge imparatorluğunun çözülme sürecini hızlandıran en önemli olaylardan biri olarak tarihe geçti.