Şemdin Sakık ve Arif Sakık'ın İdam Cezasına Çarptırılması

20 Mayıs 1999 tarihinde Diyarbakır 1 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi (DGM), 'Parmaksız Zeki' kod adlı Şemdin Sakık ve kardeşi Arif Sakık hakkındaki kararını açıkladı. Mahkeme heyeti, sanıkları Türk Ceza Kanunu'nun 125. maddesi uyarınca 'devletin hakimiyeti altındaki topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak' suçundan idam cezasına mahkum etti. Bu karar, örgütün o dönemdeki en önemli isimlerinden birinin yargı sürecindeki en kritik aşamayı oluşturdu.

Şemdin Sakık ve kardeşi, 1998 yılının Nisan ayında Kuzey Irak'ta Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından gerçekleştirilen 'Murat Operasyonu' sonucunda yakalanarak Türkiye'ye getirilmişti. Şemdin Sakık, yakalanışının ardından verdiği ifadelerle örgütün iç yapısı ve gerçekleştirdiği eylemler hakkında önemli itiraflarda bulunmuş, bu durum hem askeri hem de siyasi sahada geniş yankı uyandırmıştı. Özellikle 1993 yılında Bingöl-Elazığ karayolunda 33 askerin şehit edilmesi olayındaki sorumluluğu, davanın en ağır ithamlarından birini oluşturuyordu.

Verilen idam cezaları, Türkiye'nin Avrupa Birliği uyum yasaları çerçevesinde 2002 yılında idam cezasını kaldırmasıyla birlikte infaz edilmedi. Sakık kardeşlerin cezaları önce ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çevrildi. Şemdin Sakık, cezaevinde bulunduğu süre boyunca çeşitli kitaplar yazarak örgüt içindeki deneyimlerini ve eleştirilerini kamuoyuyla paylaşmaya devam etti. Bu dava süreci, Türkiye'nin terörle mücadele tarihindeki hukuki dönüm noktalarından biri olarak kabul edilmektedir.