Anadolu Ajansı'nda Yahudi Çalışanların Tasfiyesi

İkinci Dünya Savaşı'nın devam ettiği 1940'lı yılların başı, Türkiye'de azınlıklara yönelik politikaların sertleştiği bir döneme tekabül eder. Dönemin yükselen milliyetçilik akımı ve dış politikadaki hassas dengeler, kamu kurumlarında ve devletle ilişkili stratejik kuruluşlarda çalışan gayrimüslim vatandaşların konumunu doğrudan etkilemiştir. Anadolu Ajansı'nda (AA) gerçekleşen bu işten çıkarmalar, dönemin siyasi atmosferinin medya ayağındaki en somut yansımalarından biri olmuştur.

Söz konusu tasfiye süreci, sadece bir personel değişikliği değil, aynı zamanda devletin kamu istihdamında ve basın dünyasında uyguladığı 'Türkleştirme' politikalarının bir parçasıdır. Özellikle 1942 yılında yürürlüğe giren Varlık Vergisi ve gayrimüslim erkeklerin silah altına alındığı Yirmi Kur'a Nafıa askerliği gibi uygulamalarla eş zamanlı olarak, Yahudi kökenli gazeteci ve teknik personelin görevlerine son verilmiştir.

Bu olay, Türkiye'nin modernleşme tarihindeki azınlık hakları, basın özgürlüğü ve toplumsal hafıza tartışmaları açısından kritik bir öneme sahiptir. Tasfiyeler neticesinde birçok deneyimli isim mesleğinden uzaklaşmak zorunda kalmış, bu durum ajansın kurumsal yapısında ve Türkiye'nin çok kültürlü basın geleneğinde derin bir kırılmaya yol açmıştır.