Ankara Sanayi Kongresi ve İkinci Beş Yıllık Sanayi Planı'nın Kabulü

1930'lu yıllar, Türkiye Cumhuriyeti'nin devletçilik ilkesi doğrultusunda planlı ekonomiye geçtiği kritik bir dönemdir. Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı'nın başarıyla uygulanmasının ardından, sanayileşme hamlesini daha ileriye taşımak ve ağır sanayi tesislerini kurmak amacıyla Ankara'da geniş kapsamlı bir Sanayi Kongresi düzenlenmiştir. Bu kongre, yerli üretimi artırmak ve dışa bağımlılığı minimize etmek için stratejik bir platform işlevi görmüştür.

Kongre sonucunda kabul edilen İkinci Beş Yıllık Sanayi Planı, ilk plana kıyasla daha geniş kapsamlı ve teknoloji odaklı bir yapıya sahipti. Madencilik, kimya sanayii, elektrifikasyon ve makine üretimi gibi alanlarda büyük yatırımlar öngören bu plan, tarım toplumundan sanayi toplumuna geçişi hızlandırmayı hedeflemiştir. Planın temel stratejisi, ham maddesi yurt içinde bulunan ürünlerin işlenmesine ve temel ihtiyaçların yerli kaynaklarla karşılanmasına dayanıyordu.

Bu hamle, genç cumhuriyetin ekonomik egemenliğini perçinlemiş ve İkinci Dünya Savaşı öncesinde Türkiye'nin sanayi altyapısını güçlendirmiştir. Her ne kadar savaşın patlak vermesi planın bazı aşamalarının tam anlamıyla uygulanmasını zorlaştırsa da, bu süreçte atılan temeller modern Türkiye'nin endüstriyel gelişiminde ve iktisadi bağımsızlık mücadelesinde bir dönüm noktası olarak kabul edilir.