Türkiye-Fransa Sosyal Güvenlik Antlaşması'nın İmzalanması

1960'lı yıllardan itibaren Türkiye'den Avrupa'ya, özellikle de sanayileşmiş merkezlerden biri olan Fransa'ya yoğun bir işçi göçü yaşanmıştır. Bu göç dalgasıyla birlikte, Fransa'da çalışan Türk vatandaşlarının sosyal güvenlik haklarının korunması, emeklilik sürelerinin hesaplanması ve sağlık hizmetlerine erişim gibi konularda hukuki bir çerçeve oluşturulması ihtiyacı doğmuştur.

İmzalanan bu antlaşma, her iki ülke vatandaşlarının karşılıklı olarak sosyal güvenlik sistemlerinden yararlanmasını esas almaktadır. Antlaşma uyarınca; sigortalılık sürelerinin birleştirilmesi, iş kazası ve meslek hastalıkları durumunda sağlanan yardımlar, malullük ve yaşlılık aylıkları gibi temel haklar yasal güvence altına alınmıştır. Bu adım, yurt dışındaki Türk işçilerin sosyal haklarını koruma altına alan stratejik bir diplomatik başarı olarak tarihe geçmiştir.

Antlaşmanın yürürlüğe girmesiyle birlikte, iki ülke arasındaki bürokratik engeller azalmış ve iş gücü piyasasında çalışanların refah seviyesi yükseltilmiştir. Günümüzde de geçerliliğini koruyan bu düzenleme, Türkiye'nin Avrupa devletleriyle yürüttüğü sosyal politika entegrasyonunun en önemli yapı taşlarından biri olarak kabul edilmektedir.