Bağdat Paktı'nın Kuruluşu ve Bölgesel Güvenlik İttifakı

24 Şubat 1955 tarihinde Türkiye ve Irak arasında imzalanan karşılıklı iş birliği antlaşmasıyla temelleri atılan Bağdat Paktı, kısa süre içinde İngiltere, Pakistan ve İran'ın katılımıyla bölgesel bir savunma örgütüne dönüştü. Soğuk Savaş döneminin en kritik ittifaklarından biri olan bu pakt, Orta Doğu'da Sovyet yayılmacılığına karşı bir 'güvenlik kuşağı' oluşturmayı hedefliyordu.

Amerika Birleşik Devletleri'nin resmi olarak üye olmasa da lojistik ve stratejik destek verdiği pakt, Batı blokunun 'Kuzey Kuşağı' stratejisinin bir parçası olarak tasarlandı. Ancak örgüt, Arap dünyasında Mısır liderliğindeki milliyetçi hareketlerin tepkisini çekerek bölgede derin siyasi kutuplaşmalara yol açtı. 1958 yılında Irak'ta gerçekleşen askeri darbe ve ardından Irak'ın pakttan çekilmesiyle örgütün merkezi Ankara'ya taşınmış ve adı 1959'da CENTO (Merkezi Antlaşma Teşkilatı) olarak değiştirilmiştir.