Yeni İmar Affı Yasası'nın Yürürlüğe Girmesi

Türkiye'de kentleşme tarihinin en önemli hukuki ve sosyal düzenlemelerinden biri olan İmar Affı, ruhsatsız veya ruhsat eklerine aykırı olarak inşa edilmiş yapıların yasal bir statüye kavuşturulması amacıyla yürürlüğe girdi. Bu düzenleme, milyonlarca vatandaşın mülkiyet sorunlarını çözmeyi, yapıların su, elektrik ve doğalgaz gibi temel kamu hizmetlerine erişimini yasallaştırmayı ve belediyelerle olan hukuki ihtilafları sonlandırmayı hedeflemektedir.

Tarihsel perspektifte Türkiye'de 1950'li yıllardan bu yana çeşitli dönemlerde uygulanan imar afları, hızlı ve düzensiz şehirleşmenin getirdiği barınma ihtiyacına bir çözüm olarak ortaya çıkmıştır. 'İmar Barışı' olarak da adlandırılan bu yeni dönem düzenlemesi, başvuru yapan yapı sahiplerine Yapı Kayıt Belgesi verilmesini öngörmektedir. Bu belge, yapının kentsel dönüşüm sürecine kadar geçerli olan geçici bir hukuki koruma kalkanı işlevi görmektedir.

Ekonomik açıdan hazineye önemli bir gelir kaynağı sağlayan bu yasa, aynı zamanda şehircilik ilkeleri ve yapı güvenliği bağlamında çeşitli akademik tartışmaları da beraberinde getirmektedir. Özellikle deprem kuşağında yer alan bölgelerde, yapı stokunun kalitesinin denetlenmesi ve kentsel dönüşüm projeleriyle entegrasyonu, yasanın uzun vadeli başarısı için kritik bir faktör olarak değerlendirilmektedir.