1848 Devrimleri'nin Başlangıcı: Paris İşçi Ayaklanması

1848 yılının Şubat ayında Paris, derin bir ekonomik kriz ve siyasi hoşnutsuzluğun etkisiyle büyük bir halk hareketine sahne oldu. Kral Louis-Philippe yönetiminin reform taleplerini reddetmesi ve muhalefetin toplantılarını yasaklaması üzerine işçiler ve öğrenciler barikatlar kurarak ayaklandı. Bu isyan, Temmuz Monarşisi'nin çöküşüne ve Fransa'da İkinci Cumhuriyet'in ilan edilmesine yol açtı.

Paris'teki bu kıvılcım, telgrafın ve demiryollarının etkisiyle hızla tüm kıtaya yayıldı. Viyana, Berlin, Budapeşte ve Roma gibi önemli merkezlerde halk, mutlakiyetçi yönetimlere karşı anayasal haklar, ulusal birlik ve daha iyi çalışma koşulları talebiyle sokağa döküldü. 'Halkların Baharı' olarak adlandırılan bu dönem, Avrupa'nın siyasi haritasını ve sosyal yapısını kökten değiştirecek iki yıllık bir devrimler silsilesine dönüştü.

Bu devrimler her ne kadar kısa vadede askeri güçlerle bastırılmış ve eski rejimler geçici olarak geri dönmüş olsa da, işçi sınıfının siyasi bir aktör olarak doğuşunu ve milliyetçilik akımlarının önlenemez yükselişini tescil etti. 1848 olayları, modern Avrupa demokrasilerinin temelini atan sosyal haklar ve anayasal yönetim anlayışının en kritik dönüm noktalarından biri kabul edilir.