Türkiye'nin Avrupa Ekonomik Topluluğu Üyeliğinin 2000 Yılına Ertelenmesi

Türkiye'nin 14 Nisan 1987 tarihinde Turgut Özal hükümeti döneminde yaptığı tam üyelik başvurusu, Avrupa ile ilişkilerde yeni bir dönemi başlatmıştır. Avrupa Komisyonu, bu başvuruyu değerlendirdikten sonra 1989 yılında sunduğu görüş raporunda, topluluğun kendi iç pazar bütünleşmesini tamamlamadan yeni üye kabul edemeyeceğini bildirmiştir. Bu durum, Türkiye'nin üyelik beklentilerinin uzun vadeli bir takvime yayılmasına neden olmuştur.

Resmi makamlarca yapılan açıklamalarda, Türkiye'nin ekonomik yapısının ve demokratik standartlarının topluluk düzeyine ulaşması için 2000 yılının hedeflendiği vurgulanmıştır. Bu süreçte taraflar arasındaki ilişkiler, doğrudan tam üyelik yerine Gümrük Birliği gibi ara formüller ve ekonomik iş birliği protokolleri üzerinden yürütülmeye devam etmiştir.

Bu erteleme kararı, Türkiye-AB ilişkilerinin tarihsel seyrinde stratejik bir eşik olarak kabul edilir. 2000 yılına yönelik bu öngörü, ilerleyen yıllarda 1995 Gümrük Birliği Anlaşması ve 1999 Helsinki Zirvesi ile Türkiye'ye resmi adaylık statüsü verilmesiyle sonuçlanacak olan sancılı ve uzun soluklu diplomasi trafiğinin temelini oluşturmuştur.