Pakistan’ın Bağdat Paktı’na Katılımı

24 Şubat 1955 tarihinde Türkiye ve Irak arasında imzalanan Karşılıklı İşbirliği Antlaşması, Orta Doğu'da Sovyet yayılmacılığına karşı bir güvenlik kuşağı oluşturmayı hedefliyordu. Bağdat Paktı olarak anılan bu ittifak, bölge ülkelerini Batı ittifakı ile uyumlu bir savunma hattında birleştirmeyi amaçlayan stratejik bir adım olarak tarihe geçti.

Pakistan'ın 1955 yılında bu antlaşmaya resmi olarak katılmasıyla pakt genişleyerek stratejik bir derinlik kazandı. Pakistan’ın dahil olması, ittifakın sadece Orta Doğu ile sınırlı kalmayıp Güney Asya’ya kadar uzanan bir güvenlik koridoru oluşturmasını sağladı. Türkiye, Irak ve Pakistan’ın bir araya gelmesiyle pakt, komünizme karşı uygulanan 'Çevreleme Politikası'nın önemli bir halkası haline geldi.

İlerleyen süreçte İngiltere ve İran’ın da katılımıyla güçlenen bu yapı, 1958’de Irak’taki rejim değişikliği sonrası paktın merkezinin Ankara’ya taşınmasıyla CENTO (Merkezi Antlaşma Teşkilatı) adını aldı. Pakistan’ın bu ittifaktaki varlığı, Soğuk Savaş dönemi boyunca bölgedeki askeri ve siyasi dengelerin şekillenmesinde kritik bir rol oynadı.