1867 yılında İstanbul'da dünyaya gelen İsmail Safa, Tanzimat sonrası Türk edebiyatının geçiş döneminde eserler vermiş en hassas ruhlu sanatçılardan biridir. Hem geleneksel hem de Batılı şiir anlayışını sentezlemeye çalışan yazar, özellikle lirik ve duygusal yoğunluğu yüksek şiirleriyle tanınmıştır. Döneminin edebi tartışmalarında mutedil bir yol izlemiş, Muallim Naci ile Recaizade Mahmut Ekrem arasındaki çekişmelerde sanatın estetik değerini savunmuştur.
Memuriyet hayatının yanı sıra edebi faaliyetlerini sürdüren Safa, dönemin siyasi baskıları ve hürriyetçi düşünceleri nedeniyle II. Abdülhamid yönetimi tarafından Sivas'a sürgün edilmiştir. Sürgün hayatının getirdiği zorluklar ve yaşadığı derin keder, onun zaten zayıf olan sağlığını daha da bozmuştur. Sanatçı, 'Huzur-ı Kalb' ve 'Mevlid-i Peder-i Nebevî' gibi eserleriyle Türk edebiyatında kalıcı bir iz bırakmıştır.
İsmail Safa'nın vefatı, Türk edebiyat dünyasında büyük bir üzüntü yaratmıştır. Ölümünden sonra geride bıraktığı en büyük miraslardan biri de Türk edebiyatının en önemli romancılarından biri olacak olan oğlu Peyami Safa'dır. Şairin naşı bugün Sivas'ta bulunan Garipler Mezarlığı'nda yer almaktadır.
TB Arşiv Kaydı #141600
24
Mart
1901
Ölüm
125 Yıl Önce
Türk Şair ve Yazar İsmail Safa Hayatını Kaybetti
Servet-i Fünun dönemi Türk edebiyatının 'hüzün şairi' olarak tanınan İsmail Safa, siyasi nedenlerle sürgün edildiği Sivas'ta 1901 yılında hayata gözlerini yumdu.
3.6B
HİCRİ: 3 Zilhicce 1318
RUMİ:11 Mart 1442
Servet-i Fünun dönemi Türk edebiyatının 'hüzün şairi' olarak tanınan İsmail Safa, siyasi nedenlerle sürgün edildiği Sivas'ta 1901 yılında hayata gözlerini yumdu.
Yorumlar
Yorumlar 0
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız .
Tarih Navigasyonu
Bu tarihi (24 Mart) farklı açılardan keşfedin:
İlgili Kişiler & Konular
Şu an sessizlik hakim...