1929 İtalya Genel Seçimleri ve Faşist Rejimin Güçlenmesi

1929 yılında İtalya'da gerçekleştirilen genel seçimler, liberal demokrasinin tamamen tasfiye edildiği ve faşist diktatörlüğün kurumsallaştığı dönüm noktalarından biridir. Bu seçimler, çok partili bir yarıştan ziyade, Büyük Faşist Konsey tarafından belirlenen tek bir listenin halk tarafından onaylanması şeklinde bir halk oylaması (plebisit) olarak düzenlenmiştir. Seçmenlere sunulan pusulada sadece Faşist Parti'nin aday listesi yer almış ve halktan bu listeyi 'evet' veya 'hayır' şeklinde oylaması istenmiştir.

Seçim sürecinde muhalefetin tamamen susturulduğu, basın sansürünün en üst seviyeye çıkarıldığı ve seçmenlerin baskı altında tutulduğu bir atmosfer hakimdi. Hükümet, oyların yaklaşık yüzde 99'unun Faşist Parti lehine çıktığını duyurarak, Mussolini'nin 'Il Duce' olarak mutlak otoritesini halk nezdinde meşrulaştırmayı amaçlamıştır. Bu sonuç, İtalya'nın parlamenter sistemden koparak tamamen otoriter bir yapıya büründüğünün ve devlet ile partinin birleştiğinin en somut kanıtı olmuştur.

Bu gelişme, Avrupa'da iki dünya savaşı arası dönemde yükselen totaliter akımların en radikal örneklerinden birini teşkil eder. Seçimlerin ardından İtalya Parlamentosu, demokratik işlevini tamamen yitirerek sadece rejimin kararlarını onaylayan sembolik bir kurum haline gelmiştir. Bu siyasi dönüşüm, İtalya'nın II. Dünya Savaşı'na giden süreçteki saldırgan dış politikasının ve içerideki baskıcı yönetiminin temel taşını oluşturmuştur.