Adalet Partisi'nde Büyük Bölünme: 26 Milletvekilinin İhracı

1969 genel seçimlerinin ardından Adalet Partisi (AP) içerisinde Süleyman Demirel’in liderliğine karşı yükselen huzursuzluk, Türk siyasi tarihinin en önemli kırılma noktalarından birine dönüştü. Parti içindeki muhafazakar ve sağ kanadı temsil eden, kendilerini '41'ler' olarak adlandıran grup, Demirel hükümetinin bütçe görüşmelerinde ret oyu vererek hükümeti düşürme noktasına getirdi. Bu disiplinsiz hareketin ardından parti yönetimi, muhalif kanadın tasfiyesi için düğmeye bastı.

Disiplin Kurulu'nun kararıyla ihraç edilen 26 milletvekili, partinin sağ seçmen tabanındaki gücünü böldü. İhraç edilen bu isimler arasında Ferruh Bozbeyli, Sadettin Bilgiç ve Faruk Sükan gibi Türk siyasetinin ağır topları yer alıyordu. Bu tasfiye hareketi, sadece bir parti içi çekişme değil, aynı zamanda merkez sağın parçalanmasıyla sonuçlanan ideolojik bir ayrışmanın göstergesiydi.

İhraç edilen milletvekilleri, kısa bir süre sonra Ferruh Bozbeyli başkanlığında Demokratik Parti'yi (DP) kurarak Türk siyaset sahnesine yeni bir soluk getirdiler. Bu bölünme, Adalet Partisi'nin meclis çoğunluğunu zayıflatırken, 1971 muhtırasına giden süreçte siyasi istikrarsızlığın artmasına neden olan temel faktörlerden biri olarak kabul edilmektedir.