Iraklı Kürtlerin Türkiye'ye Sığınma Talebi ve Sınır Krizleri

1980'lerin sonu ve 1990'ların başında Irak'ta yaşanan siyasi istikrarsızlık ve Saddam Hüseyin rejiminin yürüttüğü askeri operasyonlar, bölgedeki Kürt nüfusun kitlesel bir şekilde göç etmesine neden oldu. Özellikle Halepçe Katliamı ve Enfal Harekatı sonrası can güvenliği endişesiyle Türkiye sınırına yığılan yüz binlerce insan, uluslararası bir insani krizin fitilini ateşledi.

Türkiye, başlangıçta bu büyüklükteki bir göç dalgasının ülkenin demografik yapısını ve güvenliğini tehdit edebileceği endişesiyle sınırlarını kapalı tutma veya geçişleri kısıtlama yoluna gitti. Sınır hattındaki dağlık bölgelerde mahsur kalan sığınmacıların yaşadığı zorlu kış şartları ve temel ihtiyaçlara erişim problemleri, dünya kamuoyunda büyük yankı uyandırdı.

Zamanla artan uluslararası baskılar ve insani durumun vahameti karşısında Türkiye politikalarını esnetmek durumunda kaldı. Amerika Birleşik Devletleri ve müttefiklerin müdahalesiyle 36. paralelin kuzeyinde uçuşa yasak bölge ilan edilmesi ve 'Huzur Operasyonu'nun (Operation Provide Comfort) başlatılmasıyla mültecilerin bir kısmı geri dönerken, bir kısmı için Türkiye içinde geçici kamplar oluşturuldu.