Erken Cumhuriyet Döneminde İşçi Ücretleri ve Alım Gücü

20. yüzyılın ilk yarısında, özellikle Dünya Ekonomik Bunalımı'nın etkileri ve İkinci Dünya Savaşı öncesindeki ekonomik daralma döneminde Türkiye'de alım gücü ciddi bir düşüş yaşamıştır. Bu dönemde sanayileşme çabaları devam ederken, işçi sınıfının günlük kazancı temel gıda ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kalmıştır. Bir kilogram etin bedelinin 14 saatlik emeğe eş değer olması, dönemin hayat pahalılığını ve emeğin piyasa değerini gösteren en çarpıcı ekonomik verilerden biridir.

Bu durum, sadece bir istatistik değil, aynı zamanda toplumun beslenme alışkanlıklarını ve sosyal refah seviyesini doğrudan etkileyen bir unsurdur. Temel protein kaynaklarına erişimin bu denli zor olması, işçi ailelerinin yaşam standartlarını kısıtlamış ve devletin ilerleyen yıllarda fiyat kontrolü ile sosyal güvenlik reformlarına yönelmesinde etkili olmuştur. Dönemin zorlu şartları, emeğin değerini korumaya yönelik sendikal hareketlerin ve modern iş kanunlarının gelişimine de tarihsel bir zemin hazırlamıştır.