Şair Edip Cansever öldü

8 Ağustos 1928’de İstanbul’da doğdu. Kapalıçarşı’da turistik eşya ve halı ticareti yapmaya başladı. 1976 yılından sonra yalnızca şiirle uğraştı. Bodrum'da tatildeyken beyin kanaması geçirdi, tedavi için getirildiği İstanbul'da 28 Mayıs 1986’da öldü. GÜNLERDEN Evet evet Doğrusu bilmiyorum Dalıp dalıp gidiyorum böyle Dalıp dalıp gidiyorum ve dalgınlığımda bir kent Bir duvar, birde sen,duruşunda güz özellikleri Dostlar,bütün dostlar içeride. Bir kentmi,bir yüzmü,binlerce yüzmü,bir kentmi Beyazmı,dahamı beyaz,okadar çokmu beyaz Bütün bunları kendime bir adres gibi sorup Hüznüme,kalbime,soğuğuma Gelecekten arta kalan bir mutluyum Ben gelecekten korka korka dönen bir mutluyum Dünyanın bu küçük sesini işit Bak,bir dalı,bir örtüyü,bir denizi tutan ellerime Nanelerden,ıtırlardan,ıhlamurdan gelen Anlayamadığım sevgililik Var ya Yani uzaktan yüzünü bile seçemediğin birinin Adı en sevdiğin şairin adıyken Soruyorsun birde Gülüyorsun,gül ya,neden gülmeyeceksin Ağlayacaksan ağla işte Bir gülüp bir ağlayacakken böyle sen Soyulmuş bir dilim ayva yetişiyor gözlerime Kaynamış suda pembeleşirken Kederlerde bütün yüzler birleşir Ve unutma gereklidir Bir başka bakışında da gökyüzleri vardır,düz Kuş sürüleri vardır eğri Bir sana bir ayak bileklerine bakanların dünyasıda vardır ki İster kıyıları çekine çekine döven sulara benzet İster ağır ağır yanan yaprak kümelerine Anlıyormusun Anlıyorsun elbette Ne yaparsan yap yürürlüktedir yetinmezlik. Maviyi soruyordun,gözlerimden yüzüme yayılan maviyi mi Bir renk değildir mavi huydur bende Ve benim yetinmezliğimdir Ve herkesin yetinmezliğidir belki Denecektir ki bir süre Ve denecektir Bir akşam üstünü düşünmek bir akşam üstünü düşünmekten Başka nedir ki Gelecekten utanarak dönen bir sevinçliğim Ya sizler Ey sırasını beklemeden gelen Akşam üstleri