Celal Bayar'ın Tabii Senatörlük Unvanını Reddetmesi

27 Mayıs 1960 askeri müdahalesinin ardından hazırlanan 1961 Anayasası ile Türk parlamento yapısına Cumhuriyet Senatosu dahil edilmiştir. Bu yeni yapıda, Milli Birlik Komitesi üyeleri ve eski cumhurbaşkanları için 'tabii senatörlük' adı altında, seçimle gelmeyen ve ömür boyu süren bir üyelik statüsü tanımlanmıştır.

Demokrat Parti'nin kurucularından ve Türkiye Cumhuriyeti'nin üçüncü Cumhurbaşkanı olan Celal Bayar, kendisine tanınan bu anayasal hakkı kullanmayı reddetmiştir. Bayar, halkın iradesine dayanmayan ve atama yoluyla elde edilen bir yasama görevinin demokrasi anlayışıyla bağdaşmadığını savunarak Türk siyasi tarihinde önemli bir demokratik duruş sergilemiştir.

Bayar'ın bu kararı, milli iradenin her türlü vesayetin üzerinde tutulması gerektiğine dair sembolik bir mesaj niteliği taşımaktadır. Dönemin siyasi atmosferinde büyük yankı uyandıran bu tavır, Türkiye'nin çok partili sistemdeki demokrasi mücadelesinin ve parlamenter meşruiyet tartışmalarının kritik bir dönüm noktası olarak kabul edilir.