1982 Lübnan İşgali ve Filistinli Grupların Beyrut'tan Tahliyesi

1982 yılında İsrail, "Galile'de Barış" operasyonu adıyla Lübnan'a yönelik geniş çaplı bir işgal harekâtı başlattı. Harekatın temel amacı, İsrail'in kuzey sınırlarını taciz eden Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) unsurlarını bölgeden temizlemek ve Lübnan'da İsrail yanlısı bir hükümetin kurulmasına zemin hazırlamaktı. İsrail ordusu kısa sürede başkent Beyrut'u kuşatarak şehri yoğun bombardıman altında tuttu.

Kuşatmanın derinleşmesi ve uluslararası baskıların artması üzerine, İsrail Başbakanı Menahem Begin diplomatik bir çözüme onay verdi. ABD'li diplomat Philip Habib'in arabuluculuğunda yapılan anlaşma uyarınca, FKÖ militanlarının ve lider kadrosunun Beyrut'tan güvenli bir koridor üzerinden tahliyesi kararlaştırıldı. Begin'in bu kararı, şehrin tamamen yıkılmasını önlemeyi ve İsrail'in askeri kayıplarını minimize etmeyi hedefliyordu.

Ağustos 1982'de başlayan tahliye süreciyle binlerce Filistinli gerilla, gemilerle Tunus ve diğer Arap ülkelerine gönderildi. Bu olay, FKÖ'nün Lübnan'daki askeri varlığının sona ermesine yol açarken, bölgedeki güç dengelerini kalıcı olarak değiştirdi. Ancak tahliyenin hemen ardından yaşanan Sabra ve Şatilla katliamları, bu dönemin en trajik ve tartışmalı sayfalarından biri olarak tarihe geçti.