Adalet Partisi 2. Büyük Kongresi ve Süleyman Demirel’in Genel Başkan Seçilmesi

Adalet Partisi'nin kurucu genel başkanı Ragıp Gümüşpala'nın vefatının ardından, 27-29 Kasım 1964 tarihlerinde Ankara’da toplanan 2. Büyük Kongre, partinin ve Türkiye’nin siyasi geleceğini şekillendiren en kritik dönemeçlerden biri oldu. Kongrede genel başkanlık yarışı, partinin emanetçisi sayılan Sadettin Bilgiç ile "Su Müdürü" olarak tanınan genç teknokrat Süleyman Demirel arasında geçti.

Süleyman Demirel, delegelerin büyük çoğunluğunun desteğini alarak genel başkanlık koltuğuna oturdu. Bu seçim, Adalet Partisi içerisinde kalkınmacı ve merkez sağın modernleşmeci kanadının zaferi olarak değerlendirildi. Demirel'in liderliği, 1961 sonrası Türkiye'sindeki koalisyonlar dönemini sona erdirecek olan 1965 genel seçim zaferinin de en önemli hazırlık evresini oluşturdu.

Demirel'in bu kongrede kazandığı başarı, Türkiye'nin sağ siyasetinde yaklaşık kırk yıl sürecek olan bir figürün doğuşunu temsil eder. Kongre sonrasında partiyi hızla toparlayan Demirel, "Büyük Türkiye" idealini merkeze alan bir söylem geliştirerek geniş halk kitlelerinin ve sanayicilerin desteğini birleştirmeyi başarmıştır.