Jocelyn Bell Burnell Tarafından İlk Pulsarın Keşfi

1967 yılının sonlarında Cambridge Üniversitesi'nde doktora öğrencisi olan Jocelyn Bell Burnell, danışmanı Antony Hewish ile birlikte yürüttüğü çalışmalar sırasında radyo teleskop verilerinde alışılmadık bir sinyal fark etti. Her 1,33 saniyede bir tekrarlanan bu son derece düzenli ve hızlı radyo atımları, başlangıçta dünya dışı bir uygarlıktan geliyor olabileceği düşünülerek 'Little Green Men 1' (Küçük Yeşil Adamlar) olarak adlandırıldı. Ancak kısa süre sonra bu sinyallerin, kendi ekseni etrafında hızla dönen yoğunlaşmış bir nötron yıldızından kaynaklandığı anlaşıldı.

Bu keşif, astrofizik dünyasında devrim niteliğinde bir gelişme olarak kabul edildi ve gök cisimlerinin doğasına dair mevcut bilgileri kökten değiştirdi. CP 1919 (günümüzdeki adıyla PSR B1919+21) olarak tescillenen bu nesne, evrenin en ekstrem koşullarına dair önemli ipuçları sağladı. Pulsarların keşfi, yıldız evriminin son aşamalarını anlamak ve Einstein'ın genel görelilik kuramını test etmek için bilim insanlarına yeni bir laboratuvar sundu.

Keşfin tarihsel önemi kadar, sonrasında yaşanan akademik tartışmalar da bilim tarihine geçti. 1974 yılında Nobel Fizik Ödülü, pulsarların keşfi nedeniyle Jocelyn Bell Burnell'in danışmanı Antony Hewish ve Martin Ryle'a verildi. Burnell'in keşifteki birincil rolüne rağmen ödülün dışında bırakılması, bilim dünyasında cinsiyet eşitsizliği ve akademik hiyerarşi konularında uzun yıllar sürecek tartışmaları tetikledi. Günümüzde Burnell, bu keşfiyle modern astronominin en önemli figürlerinden biri olarak onurlandırılmaktadır.