İdare-i Mahsusa İşçileri Grevi

Osmanlı Devleti'nin deniz ulaşımından sorumlu temel kurumu olan İdare-i Mahsusa'da çalışan işçiler, 20. yüzyılın başlarında artan ekonomik sıkıntılar ve sendikal hareketlerin etkisiyle greve gitmiştir. İşçiler, özellikle maaşların düzenli ödenmemesi, çalışma saatlerinin uzunluğu ve sosyal hakların yetersizliği gibi kronikleşmiş sorunlara karşı toplu bir direniş sergilemişlerdir. Bu eylem, imparatorluk içindeki işçi sınıfının örgütlenme yeteneğini gösteren kritik bir gelişme olarak kayıtlara geçmiştir.

Söz konusu grev, sadece denizcilik sektörünü değil, İstanbul'un iaşe zincirini ve imparatorluk genelindeki lojistik ağını da doğrudan etkilemiştir. Dönemin hükümeti, stratejik öneme sahip olan bu kurumdaki iş durdurma eylemini sona erdirmek için işçilerle müzakere yoluna gitmiş; ancak bu süreçte devlet otoritesi ile işçi hakları arasındaki gerilim had safhaya ulaşmıştır. Olay, Osmanlı ulaşım tarihinde iş durdurma eylemlerinin ekonomik ve siyasi sonuçlarını göstermesi açısından büyük önem taşır.

İdare-i Mahsusa grevi, özellikle İkinci Meşrutiyet sonrası gelişen özgürlük ortamında filizlenen işçi cemiyetlerinin ve kolektif eylem bilincinin somut bir yansımasıdır. Bu direniş, Türk sendikacılık tarihinin emekleme dönemindeki en organize hareketlerinden biri olarak kabul edilir ve ilerleyen yıllarda denizcilik sektöründe yapılacak olan sosyal düzenlemelere zemin hazırlamıştır.